Recensies Bij mij zijt ge veilig
Gazet van Antwerpen, Het Belang van Limburg
Het veilige gevoel van een strop rond de hals.
"Gij zijt naar hier gekomen, miljoenen anderen niet. Zij hebben zich vergist", predikt cabaretier Wim Helsen bij het begin van 'Bij mij zijt ge veilig'. Anderhalf uur
later geeft een staande ovatie tot in de nok van de Antwerpse Bourlaschouwburg hem overschot van gelijk.
Bosjesman Rudy, helemaal naakt op een paar witte sportsokken na, verandert in een Australische woestijn in een salamander. De rest van de mensheid volgt, enkel de
Bourlaschouwburg en mogelijk nog tweeduizend Luxemburgers blijven gespaard. Dat is de rode draad die Wim Helsen in zijn tweede solovoorstelling steeds strakker ronde de hals van zijn publiek trekt.
Het Apocalypsschenario stelt Helsen in staat om zichzelf uit te roepen tot president van het groepje achterblijvers. 'Bij mij zijt ge veilig', wil hij je doen geloven, maar uit zijn demagogische
paardans met het publiek spreekt het tegendeel. Of zou u veel vertrouwen hebben in een president die zijn vrouwelijke onderdanen 'de beste vrouwen ter wereld' noemt om er na instemmend gejuich
'hoerige pijpgrage sletjes' aan toe te voegen?
Hoogtepunten zijn er genoeg. Als Helsen een arme ziel van de eerste rij plukt om hem minister te maken en voor zijn dictatoriale kar te spannen bijvoorbeeld. Wanneer even later de paranoia
toeslaat en de dolgedraaide leider een complot van zijn volgelingen vermoedt, dreigt hij met een akelig tastbaar voorsmaakje van collectieve zelfmoord.
In zijn psychotische wreedheid en enthousiast cynisme doet Helsen denkan aan zijn Nederlandse collega Hans Teeuwen. Met het verschil dat Helsen geen losse verhaaltjes aan elkaar
lijmt maar zijn zinnen en grappen stapelt tot een ingenieus luchtkasteel van absurditeit en hilariteit. Er zijn er maar weinigen die hem dit nadoen.
Terug naar boven
|
