 |
 |
Recensies Bij mij zijt ge veilig
De Morgen
LOF EN DANK AAN DE MEESTER
Wim Helsen gijzelt zijn publiek met ijzersterke show
Amsterdam
Van onze medewerkster Liv Laveyne
Het kan verkeren zei Bredero en dat geldt zeker voor Wim Helsen. In 2002 trachtte hij in een Gents café nog het lawaai van rinkelende bierglazen te overstemmen met een heerlijke
vertelling die de kiem in zich droeg van wat zijn bejubelde eerste programma 'Heden Soup' zou worden. Eergisteren kreeg hij een staande ovatie in de Kleine Komedie in Amsterdam, zowat
dé cabarettempel van de Lage Landen, voor zijn nieuwe show 'Bij mij zijt ge veilig'.
Als je naam een adjectief wordt, dan ben je groot geworden: met zijn eigenzinnige humor heeft deze Vlaamse cabaretier de toon gezet voor een absurde vertelstijl die sommigen nu al als 'Helsenesk'
omschrijven. Maar geen enkele is die stijl zo machtig als wie de naam toekomt, en dat is de meester zelve. Sinds Helsen vorig jaar de cabaretprijs Neerlands Hoop kreeg als meest beloftevolle nieuw
talent is zijn ster rijzende. En aan die klim lijkt geen einde te komen: zijn tweede show bevestigt dat én meer.
Voor 'Bij mij zijt ge veilig' heeft Helsen zijn wollen muts afgelegd en daarmee ook het 'typetje' van de geperverteerde outcast. Zonder dit karakter overboord te gooien, staat hij ditmaal als Wim
de cabaretier op de planken. Het maakt zijn présence er alleen maar sterker op. Hij komt op met negrospiritualmuziek en een lege flightcase als enig rekwisiet. Ook ditmaal zit alle bagage in zijn hoofd.
'Bij mij zijt ge veilig' is strakker opgebouwd dan zijn vorig programma, maar laat daarbinnen alle ruimte voor zijn gedachtesprongen. De structuur van de show doet denken aan een eucharistie met voorbeden,
preek, schuldbelijdenis en absolutie. "Lof en dank aan dit publiek dat er voor koos om bij mij te zijn," begint hij. Het is de voorbede voor de parabel over de bosjesman die in een salamander verandert.
Dat klinkt hier op papier misschien als dwaze kolder, maar vergis u niet. Het is het begin van de Apocalyps en van een schijndemocratie onder het bewind van president Helsen met het publiek als
gehoorzaam leger. Het herinnert aan het typetje generaal Maurice dat Helsen vroeger op de Nederlandse televisie bracht in 'Vara Laat'.
Helsen verkent de grenzen van publieksmennerij door te zalven en te slaan, naar ontroering en mededogen te hengelen om dan plots en gevaarlijk toe te happen. Hij laat een toeschouwer broederlijk
naast zich plaats nemen op de horizontaal geplaatste kist, vertikaal gekanteld wordt de kist een kansel waarop Helsen als een demagogische tv-predikant zijn toehoorders indoctrineert. Het woord
dat angst zaait teert op suggestie: de salamander in zijn verhaal symboliseert de gevaarlijke Andere. Of die nu schubben heeft, dan wel een getaande huid.
Helsen knipoogt subtiel naar zijn vorige show met onder meer een dansje als een ware funkgod. 'Bij mij zijt ge veilig' is tegelijk een voortzetting van 'Heden Soup' met dezelfde taalhumor en
vertelstijl, maar tegelijk heel anders met een sterk maatschappijkritische boodschap en een niet mis te verstaan engagement.
'Bij mij zijt ge veilig' is absurd maar nooit vrijblijvend, meanderend maar zonder oeverloos gelul. Conclusie: bij Wim Helsen ben je nooit veilig, behalve als het op een avondje superb cabaret aankomt.
Terug naar boven
|
|
